บทที่ 107

"เซรีนา" เสียงของอัลฟาวิกเตอร์ดึงสติเธอกลับมา

เธอกะพริบตา "ขอโทษค่ะ คุณปู่ หนูเผลอคิดถึงเซ็บอยู่"

เขาถอนหายใจ "หลานรับปากแล้วว่าจะช่วยเขา เด็กคนนั้นทะเยอทะยานและขยันมาก โครงการนี้สำคัญกับเขามาก"

"หนูทราบค่ะ"

น้ำเสียงของเขาอ่อนลง แม้สีหน้ายังคงเคร่งขรึม "เลิกกังวลเรื่องเขาเสียที"

"เขาไม่ใช่แค่ '...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ